نقش توحیدگرایی در تربیت اخلاقی بر اساس دیدگاه علامه طباطبائی(ره)

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری مطالعات برنامه درسی دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد تربیت اخلاقی مؤسسه آموزش عالی اخلاق و تربیت

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش توحیدگرایی در تربیت اخلاقی بر اساس دیدگاه علامه طباطبائی(ره) بود. روش انجام پژوهش توصیفی ـ تحلیلی و جامعه آن مجلدات تفسیر المیزان بود که به شیوه تحلیل متن با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند مورد واکاوی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بر اساس دیدگاه علامه ضمانت اخلاق در گرو اعتقاد به توحید است و از طرف دیگر پایبندی به فضایل اخلاقی با وجود اعتقاد به خدای متعال امکان ­پذیر است. دیگر این که در تربیت اخلاقی توحیدگرا، افرادی که به وجود خدایی یکتا و دارای اسماء حسنی، حکیم و مدبر که انسان را به منظور رساندن به کمال و سعادت آفرید، معتقد باشند، بینش، گرایش و کنش اخلاقی خود را با نگاهی استوار به توحید تنظیم می­ کنند و به رنگ خدایی در می­ آورند. همچنین "توحید در خالقیت" آثاری مانند پرهیز از احساس حقارت، دوری از تمسخر دیگران، پرهیز از عجب و خودبرتربینی، "توحید در رازقیت" آثاری مانند استغنا از غیر حق تعالی، زائل شدن حسادت، زائل شدن طمع، گشوده شدن باب دعا، "توحید در ربوبیت" آثاری مانند صبر در برابر مصیبت­ها، توکل، رسیدن به مقام تسلیم، رسیدن به مقام رضا و خشنودی، "توحید در اطاعت" آثاری مانند اخلاص، زائل شدن ریا، شکر، "توحید در مالکیت" آثاری مانند انفاق، ایثار، زائل شدن کبر و طغیان، ادای امانت، خشوع، "توحید در استعانت" آثاری مانند توسل، توبه، "توحید در محبت" آثاری مانند انس و الفت با بندگان خدا، برخورد سالم با جاهلان و وفاداری را در تربیت اخلاقی به همراه دارد.

کلیدواژه‌ها