بنیان های انسان شناختی تکوین تفکر مثبت در کودکان و مدلول های تربیتی آن از دیدگاه اسلام

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش دانشگاه علامه طباطبائی، تهران،ایران.

چکیده

این مقاله با هدف تبیین بنیان‌های‌ انسان‌شناختی‌ تکوین‌ تفکر‌ مثبت‌ در کودکان‌ و‌ مدلول‌های تربیتی‌ آن‌ از‌ دیدگاه‌ اسلام نگاشته شده است. بدین منظور محقق کوشیده است‌که ضمن تبیین مفهوم تفکر مثبت، بنیان‌های انسان‌شناختی تکوین این نوع تفکر و اهداف آن را از دیدگاه اسلام مورد بررسی قرار دهد و علاوه بر آن روش‌های ایجاد تفکر مثبت را در کودکان از این دیدگاه معرفی کند. رویکرد کلی این تحقیق در زمره تحقیقات کیفی و قیاسی است و به لحاظ روش، تحلیلی- استنباطی‌ و‌ از لحاظ شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای است. جامعه‌ پژوهش‌ شاملِ‌ متون‌‌ اسلامی‌ و نیز‌ آثار ‌اندیشمندان‌‌مسلمان‌ مرتبط ‌با ‌موضوع‌ تحقیق‌ است. یافته‌های این مطالعه حاکی از آنند که بنیان‌های‌ انسان شناختی تکوین تفکر مثبت شاملِ 9 محور است‌ که‌ عبارتند از: دو بُعدی بودن وجود انسان، بندگی انسان در برابر خدا، وجود اختیار در انسان، اجتماعی بودن انسان، خود دوستی، کمال جویی و وجود موانع در راه رسیدن به کمال، مقدمه بودن زندگی دنیوی برای زندگی اخروی و در نهایت تفاوت انسان‌ها در ظرفیت‌ها و قابلیت‌ها. همچنین اهداف تفکر ‌مثبت از دیدگاه اسلام در چهار محور ایجاد شادمانی و رضایت در زندگی، باور به ناپایداری مشکلات، توکل بر خدا و توانایی استفاده از سبک‌های مقابله‌ای موثر در برابر مشکلات مطرح شده است. در نهایت‌ روش‌های‌ تکوین‌ تفکر‌ مثبت‌ در کودکان از دیدگاه اسلام عبارتند از تشویق به ایجاد و گسترش عواطف مثبت در کودکان، بخشایشگری، یادآوری و سپاسگزاری از نعمت‌ها، صبر و متوجه نمودن کودک به زندگی ابدی.

کلیدواژه‌ها