بهره گیری از ابعاد موقعیت در برنامه درسی آموزش دینی

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجو دکتری/دانشگاه اصفهان دانشکده علوم تربیتی

2 استاد گروه علوم تربیتی/دانشگاه اصفهان دانشکده علوم تربیتی

3 استاد دانشکده علوم تربیتی دانشگاه اصفهان

10.30497/esi.2021.241180.1474

چکیده

باتوجه به اینکه بهره گیری از ابعاد یک موقعیت در رشد و شکل گیری افکار بسیار موثر است، هدف اصلی این پژوهش، واکاوی نظرات متخصصین علوم دینی و تربیتی و تجارب زیسته آموزگاران در خصوص نقش موقعیت های آموزش دینی در دوره دوم دبستان می باشد. برای دستیابی به این هدف از مصاحبه نیمه ساختاریافته با متخصصین و آموزگاران استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش کدگذاری و مقوله بندی استفاده گردید. یافته های حاصل از مصاحبه متخصصین به صورت اصول ناظر بر انتخاب بهینه موقعیت های آموزش دینی تدوین شده است که شامل سه اصل مغتنم شمردن فرصتها، اصل درگیری شناختی و عاطفی در موقعیت و اصل جذابیت و توسعه بخشی به موقعیت ها می باشد. براساس تجارب آموزگاران، ابعادی از موقعیت که باید در اجرای برنامه درسی آموزش دینی مورد بهره برداری قرار گیرند، به هشت مقوله موقعیت های برهم زننده عادت ها و نظم طبیعی، برانگیزاننده عواطف و احساسات، برانگیزاننده اندیشه و تعقل، موقعیت ها و فعالیت های جمعی، موقعیت های غیررسمی، زمان بروز مسائل و چالش های اخلاقی، زمان بروز پدیده های طبیعی و اماکن و آثار تاریخی دسته بندی شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات